D-mannoza 700mg

60 kapsułek

74,99 zł

	1 kapsułka	2 kapsułki
UT-PRO™ D-mannoza	700mg	1400mg

SKŁADNIKI: D-mannoza, otoczka kapsułki: żelatyna, substancje przeciwzbrylające: sole magnezowe kwasów tłuszczowych i dwutlenek krzemu.

ZALECANA PORCJA PRODUKTU DO SPOŻYCIA W CIĄGU DNIA: Jedna kapsułka 1-2 razy dziennie. Nie przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Produkt nie może być stosowany jako substytut (zamiennik) prawidłowo zróżnicowanej diety.

PRZECHOWYWANIE: Przechowywać w temperaturze pokojowej, w sposób niedostępny dla małych dzieci. Produkt niewskazany dla kobiet w ciąży i karmiących.

D-mannoza to naturalnie występujący cukier prosty (monosacharyd), strukturalnie blisko spokrewniony z glukozą. Występuje w małych ilościach w niektórych owocach (np. żurawinie, jabłkach, jagodach) oraz jest produkowany przez ludzki organizm.

W przeciwieństwie do glukozy, D-mannoza jest bardzo słabo metabolizowana przez wątrobę. Po spożyciu niemal w całości trafia szybko do krwiobiegu, a następnie jest filtrowana przez nerki i wydalana wraz z moczem. Dzięki temu nie podnosi istotnie poziomu cukru we krwi, a jej główne działanie biologiczne skupia się bezpośrednio w układzie moczowym.

Poniżej przedstawiono najważniejsze właściwości D-mannozy, poparte metaanalizami i systematycznymi przeglądami badań klinicznych.

1. Zapobieganie nawracającym infekcjom dróg moczowych (ZUM)

To najważniejsza i najlepiej udokumentowana właściwość D-mannozy. Mechanizm działania polega na blokowaniu przylegania (adhezji) bakterii Escherichia coli (odpowiedzialnych za ok. 80-90% infekcji) do ścian pęcherza moczowego. Bakterie zamiast do nabłonka pęcherza, przyczepiają się do cząsteczek D-mannozy i są wypłukiwane podczas oddawania moczu.

Dowód z metaanalizy (2020 r.): Kompleksowy przegląd systematyczny i metaanaliza opublikowana w PubMed / American Journal of Obstetrics and Gynecology oceniła skuteczność D-mannozy u kobiet z nawracającymi ZUM. Analiza danych wykazała, że D-mannoza znacząco zmniejsza ryzyko nawrotu infekcji w porównaniu z placebo, wykazując skuteczność porównywalną do profilaktycznej antybiotykoterapii, przy jednoczesnym braku poważnych działań niepożądanych.
Dowód z metaanalizy (2025 r.): Nowsza metaanaliza opublikowana w PubMed / European Journal of Medical Research potwierdziła te wnioski. Badacze wykazali, że regularne przyjmowanie D-mannozy wydłuża czas wolny od infekcji oraz istotnie poprawia jakość życia pacjentów cierpiących na chroniczne zapalenia pęcherza.

2. Wsparcie leczenia ostrej fazy zapalenia pęcherza

Choć D-mannoza jest głównie środkiem profilaktycznym, badania wskazują, że może przyspieszać ustępowanie objawów podczas aktywnej infekcji (często jako uzupełnienie standardowego leczenia).

Dowód z badań klinicznych: Przeglądy badań (m.in. w PubMed Central / PMC) wskazują, że u pacjentów z ostrym ZUM stosowanie wyższych dawek D-mannozy przez kilka dni pozwala na szybsze zmniejszenie dolegliwości takich jak ból, pieczenie czy parcie na mocz, redukując w niektórych przypadkach konieczność natychmiastowego sięgania po antybiotyk.

3. Doskonały profil bezpieczeństwa i brak oporności

W przeciwieństwie do antybiotyków, które przy długim stosowaniu niszczą florę jelitową i prowadzą do powstawania szczepów bakterii opornych na leki, D-mannoza działa mechanicznie.

Wniosek z analiz: Metaanalizy podkreślają, że D-mannoza wykazuje minimalne efekty uboczne (bardzo rzadko łagodne rzadkie stolce lub wzdęcia przy dużych dawkach). Jest bezpieczna dla kobiet w ciąży, matek karmiących oraz osób starszych, u których infekcje dróg moczowych są częstym problemem.

Porównanie zastosowania i dawkowania (na podstawie wytycznych klinicznych)

Cel stosowania	Typowe dawkowanie dobowe	Sposób przyjmowania
Profilaktyka nawrotów ZUM	2000 mg (2 g) raz dziennie	Najlepiej wieczorem przed snem, po opróżnieniu pęcherza.
Wspomaganie leczenia ostrego stanu	1500 - 2000 mg 2-3 razy dziennie	Przez 3 do 5 dni, popijając dużą ilością wody.

Wskazówka praktyczna: Podczas kuracji D-mannozą kluczowe jest picie dużej ilości wody, aby regularnie wypłukiwać z pęcherza związane przez cukier bakterie.